De vroegste podiumachtergronden bestonden uit beschilderde canvasdecors, die doorgaans architectuur, landschappen of mythologische scènes uitbeeldden. Tijdens de Renaissance leidde de toepassing van lineair perspectief tot het creëren van geschilderde achtergronden die een gevoel van diepte overbrachten, waardoor het driedimensionale effect van het podium werd versterkt.
In de 18e eeuw ontwikkelden decorontwerpers - zoals die van de Bibiena-familie - steeds geavanceerdere technieken voor perspectief- en clair-obscur-effecten binnen hun achtergronden; vooral in opera en hoftheater werden deze achtergronden een cruciaal element bij het creëren van grandeurscènes. Na de industriële revolutie in de 19e eeuw stimuleerde de vooruitgang op het gebied van mechanisatie en verlichtingstechnologie het gebruik van achtergronden verder, waardoor ze een standaardcomponent werden in moderne podiumkunstgenres, waaronder toneelstukken, opera, ballet en musicals.